Dr Ranka Vujović je rođena 9. jula 1966. godine. Osnovnu školu i Petu beogradsku gimnaziju završila je kao učenik generacije i nosilac Vukove diplome. Na Pravnom fakultetu Univerziteta u Beogradu diplomirala je 1990. godine, Pravosudni ispit položila je 1995. godine, a doktorsku disertaciju pod naslovom: „Postupak za lišenje roditeljskog prava”, odbranila je 2018. godine na Pravnom fakultetu Univerziteta u Nišu.
Pravničku karijeru započela je 1991. godine, na upravnim poslovima u oblasti porodičnopravne i socijalne zaštite u Centru za socijalni rad opštine Palilula, koji se 1992. godine integriše u Gradski centar za socijalni rad u Beogradu. Tri i po godine kasnije prelazi u Ministarstvo za rad, boračka i socijalna pitanja, na poslove u oblasti porodičnopravne zaštite s međunarodnim elementom, u zvanju samostalnog stručnog saradnika. Zvanje savetnika ministra za brigu o porodici stiče 1999. godine. Za načelnika Odeljenja za drugostepeni postupak i nadzor u oblasti porodičnopravne zaštite u istom ministarstvu imenovana je 2000. godine.
Bila je član delegacije državne zajednice Srbija i Crna Gora na odbrani prvog državnog izveštaja pred Međunarodnim komitetom za ljudska prava u Ženevi, 1-2. maja 2005. godine - Inicijalnog izveštaja SCG o primeni Međunarodnog pakta o ekonomskim, socijalnim i kulturnim pravima.
Odlukom Vlade Republike Srbije, 1. juna 2006. godine, imenovana je za člana prvog saziva Žalbene komisije Vlade - tela osnovanog nakon sprovedene zakonodavne reforme državnoslužbeničkog sistema, 2005. godine, da kao drugostepeni upravni organ rešava po žalbama državnih službenika iz organa državne uprave, službi Vlade i Državnog pravobranilaštva, u radnopravnoj materiji. Na članstvo u tom telu podnela je ostavku 23. marta 2011. godine, kada je od strane Vlade imenovana za člana Visokog službeničkog saveta.
Za predsednika Visokog službeničkog saveta izabrana je 1. oktobra 2016. godine i tu dužnost je obavljala do januara 2026. godine, kao predsednik sa najdužim stažom od osnivanja tog saveta.
Na položaj pomoćnika direktora Republičkog sekretarijata za zakonodavstvo, na mandatni period od pet godina, postavljena je rešenjem Vlade od 27. decembra 2007. godine. Na isti položaj ponovo je postavljena još tri puta (2012, 2017. i 2022). Na polovini četvrtog uzastopnog mandata imenovana je za sudiju Ustavnog suda, te je stupanjem na tu funkciju prestala da radi u navedenom organu izvršne vlasti.
Od 15. marta 2010. godine kontinuirano učestvuje u radu Ispitne komisije za polaganje posebnog stručnog ispita za matičare, koja funkcioniše u okviru Ministarstva državne uprave i lokalne samouprave, kao član, zamenik predsednika Komisije i ispitivač za predmet: Porodični odnosi, brak i lično ime, i jedan je od autora priručnika za polaganje tog ispita. Angažovana je i kao predavač na Diplomatskoj akademiji Ministarstva spoljnih poslova od 2017. godine, u okviru Osnovnog programa diplomatske obuke, na predmetu Politički sistem, podmodul: Sistem državne uprave. Dugi niz godina predavala je i na kursevima koje je organizovala Služba za upravljanje kadrovima, zatim na Nacionalnoj akademiji za javnu upravu, a ranije i u Pravosudnom centru za obuku i stručno usavršavanje, odnosno Pravosudnoj akademiji. Rešenjem direktora Nacionalne akademije za javnu upravu od 2. decembra 2024. godine imenovana je za člana Stalne programske komisije za trening trenera.
Odlukom Senata Univerziteta Union u Beogradu, 27. juna 2022. godine izabrana je u zvanje docenta za užu Građanskopravnu naučnu oblast, i od akademske 2022/2023. godine na Pravnom fakultetu Univerziteta Union u Beogradu izvodila je nastavu na master akademskim studijama prava iz predmeta Prava deteta i Porodična medijacija.
Bila je član mnogih radnih grupa, međuministarskih i projektnih grupa, koordinacionih, savetodavnih i drugih radnih tela Vlade i drugih državnih organa, učesnik i realizator brojnih reformskih projekata u oblasti porodičnog zakonodavstva, maloletničkog pravosuđa, ljudskih i manjinskih prava, sistema besplatne pravne pomoći, državnoslužbeničkog sistema, upravnog procesnog zakonodavstva, usklađivanja sa ustavnim amandmanima javnotužilačkog zakonodavstva i dr. Učestvovala je u izradi niza strateških i programskih dokumenata Vlade, među kojima su: strategije reforme državne uprave, medijske strategije, Strategija razvoja socijalne zaštite, Polazni okvir Nacionalne strategije protiv nasilja, Nacionalni plan akcije za decu.
Učestvovala je kao uvodničar, moderator, panelista i predavač na brojnim stručnim i naučnim skupovima u zemlji i inostranstvu. Kao predstavnik Republike Srbije na međunarodnoj konferenciji Noi in cooperazione. Il sistema degli enti locali emiliano romagnoli e la cooperazione nei Balcani, odžanoj u Bolonji, Italija, 26-28. novembra 2007. godine, izlagala je na temu: „La politika sociale in Serbia e la propettiva dell’ingresso nell’UE“.
Autor je naučne monografije Lišenje roditeljskog prava, 2019, u izdanju Službenog glasnika. Koautor je više knjiga, monografija, stručnih publikacija i priručnika, od kojih neki predstavljaju obaveznu literaturu za pripremu i polaganje stručnih ispita u različitim oblastima. Napisala je i objavila više od 50 naučnih članaka i stručnih tekstova u oblasti pravnih nauka, u domaćim i međunarodnim naučnim i stručnim časopisima, na srpskom i engleskom jeziku.
Član je Naučnog odbora naučne monografije The right to health, 2025, međunarodnog značaja, u izdanju Instituta za kriminološka i sociološka istraživanja, Beograd, Advokatske komore Vojvodine i Srpske akademije nauka i umetnosti - ogranka u Novom Sadu.
Na funkciju sudije Ustavnog suda stupila je 24. decembra 2025. godine.